Vrouwenbesnijdenis?

Wat is vrouwenbesnijdenis?
Ernstige gevolgen
Waar wordt vrouwenbesnijdenis toegepast?
En in België? 
 

Wat is vrouwelijke genitale verminking? 
 

Vrouwelijke genitale verminking is een traditionele praktijk die zware gevolgen heeft voor de gezondheid van meisjes en vrouwen.

De term vrouwenbesnijdenis/vrouwelijke genitale verminking omvat alle ingrepen waarbij een deel van of het volledig uitwendig vrouwelijk geslachtsorgaan wordt weggesneden en/of alle andere letsels aan het vrouwelijk geslachtorgaan die geen therapeutisch doel dienen.
We onderscheiden vier types:
Type I: gedeeltelijke of volledige verwijdering van de clitoris of de voorhuid (clitoridectomie).
Type II: gedeeltelijke of volledige verwijdering van de clitoris en van de kleine schaamlippen, met of zonder de verwijdering van de grote schaamlippen.
Type III: gedeeltelijke of volledige verwijdering van de uitwendige genitaliën en hechten of vernauwen van de ingang van de genitale opening (infibulatie).
Type IV: overige (meng)vormen, zoals prikken, piercen en/of snijden in clitoris en/of schaamlippen, aanbrengen van brandwonden, inbrengen van bijtende stoffen of kruiden in de vagina.

In West- en Centraal-Afrika wordt deze genitale verminking meestal uitgevoerd door traditionele beoefenaars, maar de "medicalisering" van de praktijk, die dan uitgevoerd wordt door gekwalificeerd personeel, neemt in een aantal landen toe. Vrouwenbesnijdenis wordt meestal uitgevoerd op meisjes tussen 5 en 14 jaar, maar in Mali en Mauritanië wordt het merendeel van de meisjes besneden vóór hun 5 jaar.

Genitale verminking heeft ernstige gevolgen:

• vroegtijdig overlijden door bloedingen en/of als gevolg van een ontsteking;
• de overdracht van aids, hepatitis en andere ziekten;
• onvruchtbaarheid;
• het niet genezen van wonden;
• de vorming van abcessen, cysten;
• infecties van de urinewegen en de geslachtsorganen;
• incontinentie;
• verhoogd risico op bloedingen en infecties tijdens de bevalling;
• pijn tijdens het vrijen;
• psychologische en seksuele problemen;
• stoppen met school;
• ...

Waar wordt genitale verminking toegepast?

Genitale verminking bestaat overal ter wereld, maar het komt het vaakst voor in 28 landen in Afrika beneden de Sahara en het Midden-Oosten, waar elk jaar drie miljoen meisjes en vrouwen deze praktijk ondergaan.

Het percentage besneden vrouwen verschilt aanzienlijk van land tot land – van 1 procent in Kameroen tot 96 procent in Guinee.

In de meeste landen gaan achter de nationale gemiddelden belangrijke verschillen schuil. Dit komt door de aanwezigheid van verschillende etnische gemeenschappen met verschillende houdingen en praktijken inzake genitale verminking.
In West- en Centraal-Afrika kunnen de 18 landen waar de praktijk wordt uitgevoerd en waarvoor gegevens beschikbaar zijn, in drie groepen ingedeeld worden:

• Mali, Guinee en Sierra Leone, waar het gemiddelde percentage besneden vrouwen hoger is dan 80 procent en waar bijna alle vrouwen besneden zijn.
• Burkina Faso, Ivoorkust, Gambia, Guinee-Bissau, Liberia, Mauritanië, Centraal-Afrikaanse Republiek, Senegal en Tsjaad, waar het gemiddelde percentage besneden vrouwen tussen 25 en 79 procent ligt, en waar alleen bepaalde etnische groepen de praktijk toepassen, met wisselende intensiteit.
• Benin, Kameroen, Ghana, Niger, Nigeria en Togo, waar het gemiddelde percentage besneden vrouwen laag is, tussen 1 procent en 24 procent, en waar alleen sommige etnische groepen de praktijk toepassen.

En in België?

Genitale verminking komt in België zelden voor. Als de betreffende gemeenschappen zich in westerse landen vestigen, blijven zij soms jonge meisjes besnijden. Hun familie doet een beroep op een geïmmigreerde besnijdster of stuurt het meisje op vakantie naar het land van herkomst om het daar te laten doen.

Genitale verminking is strafbaar in België; het is niet alleen opgenomen in het strafwetboek, maar ook in het burgerlijk wetboek. Als een meisje het risico loopt om verminkt te worden, kan het aan één ouder worden toegewezen of in bescherming worden genomen. De bevoegde instanties houden bij asielaanvragen om humanitaire redenen ook rekening met een eventueel risico op verminking van jonge meisjes bij terugkeer naar het land van oorsprong. De Belgische wetgeving gaat dus ver in de bescherming van jonge meisjes en vrouwen. Er bestaan ook gespecialiseerde organisaties en steungroepen die aan preventie doen, praatgroepen organiseren en individuele hulp bieden.

► Terug naar de algemene pagina over genitale verminking