Hoe moet je kinderen leren omgaan met noodsituaties?

Wanneer rampen toeslaan, worden kinderen nu onmiddellijk geconfronteerd met het geweld van de gebeurtenissen via bijzonder schokkende woorden en beelden. Hier volgen enkele suggesties om de kinderen rondom u te helpen om om te gaan met hun emoties, om zich veilig te voelen of zelfs om over te gaan tot concrete actie.

Praat erover!

Je kan een gesprek beginnen met een eenvoudige vraag, zoals : “Heb je gezien wat er gebeurd is?”. Indien het kind er niet op ingaat, praat er dan niet verder over.

Als het kind wel reageert, laat hem dan vertellen hoe ongerust hij is. Nadien kan je hem geruststellen en hem eraan herinneren dat hijzelf wél veilig is. Het is belangrijk om aan kinderen te zeggen dat hun reacties normaal zijn en dat wij hetzelfde voelen als zij. (“Ik weet dat het erg is! Ik ben ook verdrietig...”)

© All rights reserved by Renato Daub

Het is beter zich te beperken tot de vragen die het kind stelt, zonder meer te vertellen dan wat er gevraagd wordt. Wees eerlijk en aarzel niet om toe te geven dat je iets niet weet; jullie kunnen samen naar een antwoord zoeken.

Leg ook uit hoe humanitaire organisaties zoals UNICEF de getroffen mensen helpen, en hoe zij hulp en steun bieden aan de kinderen.

Indien mogelijk, beperk de blootstelling van het kind aan de media. Kijk samen naar de beelden en praat erover.

Compenseer het droevige aspect van het nieuws door positieve verhalen te vertellen. Benadruk de moed, de vrijgevigheid en de solidariteit van de mensen die getroffen werden door de ramp, en zij die hen helpen.

Zorg ervoor dat het kind iets concreets doet

Eén van de manieren om een kind te helpen op een constructieve manier met zijn emoties om te gaan, is hem de mogelijkheid te geven een bijdrage te leveren tot hulp en wederopbouw. Praat met hem over wat hij kan doen, of hoe jullie met de hele familie kunnen helpen. Ga samen op zoek naar informatie, probeer jullie naasten te sensibiliseren of een gift te doen. Een andere mogelijkheid is via de school of in een clubverband fondsen verzamelen en vrienden en verwanten aansporen om hetzelfde te doen.

Let op elke verandering in het gedrag van het kind

Bepaalde kinderen zullen meer of minder geraakt worden door tragische gebeurtenissen, afhankelijk van hun leeftijd en hun eigen situatie. Sommige kinderen hebben het moelijker om de dood en het leed te aanvaarden. Bepaalde gedragsveranderingen kan je interpreteren als een symptoom van stress: agressiviteit, concentratiestoornissen, een regressieve houding, slaapstoornissen...

In bepaalde gevallen kan het aangewezen zijn er ook over te spreken met de leerkracht en/of de arts van het kind, of hulp te vragen aan een professionele hulpverlener.