Javascript must be enabled, and FlashPlayer 10 required.
Download the Flash Player on http://www.adobe.com/

Skip to Content

Syrische kinderen in Jordanië verwerken trauma’s

Publicatiedatum: 28/03/2012
Laatst gewijzigd: 09/07/2012

Ma’an, Jordanië - De twaalfjarige Omaima* en ongeveer 20 andere meisjes rond haar zijn druk bezig met naald en draad roze lapjes stof te bewerken. Ze volgen een naailes georganiseerd door het Jordanian Hashemite Fund for Human Development (JOHUD), een nationale ngo en UNICEF partner.

De meisjes zelf zijn van de Syrische stad Homs, één van de ergst getroffen gebieden in de jarenlange crisis aan de andere kant van de grens.

Herinneringen aan het conflict

Terwijl ze zich concentreren op de roze knuffelberen die ze maken, lijken de meisjes de onrust uit het verleden even achter zich te laten. Maar voor Omaima zijn de vreselijke herinneringen aan haar laatste dagen in Homs nooit ver weg. “Tijdens bombardementen vielen er doden op straat. Er werd geschoten, huizen werden vernield en gebouwen stortten in. Gewonden bleven op de grond liggen. Het was zo vreselijk om dit door te maken”, vertelt ze.

Ze zegt dat naar school gaan haar leven terug wat op het normale spoor bracht, tot de lessen werden afgelast door de onrust die er heerste. Op de dag dat de school haar deuren weer opende vonden de leerkrachten en leerlingen een beangstigende boodschap: “Er hing een briefje aan de schooldeur waar op te lezen stond dat ouders die hun kinderen terug naar school wilden sturen er spijt van zouden krijgen.” Sommige kinderen gingen toch naar school en enkelen van hen werden vermoord.

Voor de meeste meisjes was hun vlucht naar Jordanië bijna even traumatiserend als de situatie in Homs zelf. “De dag dat we Homs gingen verlaten, waren er schietpartijen”, vertelt de 16 jarige Nermine*. “We waren niet zeker of er nog iets zou overblijven van de stad als we ooit terugkwamen. Bovendien stonden we op het punt te vertrekken naar een nieuwe wereld waar we niets kenden.”

Het verleden achter zich laten

Negen maanden nadat Nermine en haar familie in Ma’an aankwamen zijn ze zich goed aan het aanpassen aan hun nieuwe omgeving, mede dankzij de door UNICEF ondersteunde activiteiten van JOHUD. “Hier zijn we samen met leeftijdsgenoten en proberen we de spanning van ons af te laten en onze energie om te zetten in iets positiefs. We maken ons nuttig door aan handwerk te doen en te leren koken” zegt Nermine. “Dit helpt ons allemaal vooruit.”

De kinderen van de 150 families die nu in Ma’an leven zetten hun educatie verder in Jordaanse scholen. “Het werd snel duidelijk dat ze getekend waren door de situatie waar hun land zich in bevindt”, vertelt Nooran Sherari, leerkracht in het JOHUD centrum. “Ze kwamen aan op een plaats waar ze niemand kennen. Toen ze zich konden uitleven door te schilderen, begrepen we wat ze moeten doormaken.” Ze zegt dat het vaak oudere kinderen zijn die het diepst geraakt zijn door wat ze hebben meegemaakt. “Deze kinderen hebben dingen gezien die ze niet zouden mogen zien op hun leeftijd. Ze zagen geweld, bloed, gewonden en stonden zelfs oog in oog met de dood. Hun families werden ontheemd en vernederd.”

Nooran gelooft dat de activiteiten de Syrische kinderen helpen om het verleden dat ze hebben doorgemaakt achter zich te laten. “Na een tijdje beginnen ze meer plezier te beleven aan de activiteiten. Ik merk dat ze stipt om acht uur staan te wachten aan de poort, klaar om met de les te beginnen.” Omaima kijkt even op van haar naaldwerk. Ze gaat akkoord. “Naar school gaan en naar dit centrum komen heeft ons hard geholpen. Toch blijft het moeilijk om te vergeten wat er gebeurt in Homs. Overal waar ik ga, blijft Syrië in mijn achterhoofd.”

*De namen van de kinderen in het artikel zijn veranderd.