Terug naar school in Haïti

Op 15 september 2010 was Françoise Gruloos-Ackermans, de Belgische vertegenwoordigster voor UNICEF in Haïti, te gast in het radioprogramma Face à l’Info (La Première, RTBf). Samen met de andere gasten heeft zij de situatie besproken van kinderen in Haïti, 9 maanden na de aardbeving van 12 januari.

“In een eerste noodfase had UNICEF beloofd om 120 scholen in tenten te installeren. Dat hebben we ook gedaan”, legt Françoise Gruloos-Ackermans uit. “Op dit ogenblik bereiden we de eerste schooldag voor, die voor 4 oktober gepland is. Een beetje overal worden semipermanente scholen gebouwd. 100 van die schoolgebouwen zullen klaar zijn op de eerste schooldag en er zullen er nog 100 bijkomen tegen het einde van het jaar.”

Het is een grote uitdaging. Niet alleen moeten de kinderen terug naar school, ook de kinderen die niet naar school gingen voor de aardbeving moeten nu kunnen gaan. Want voor de ramp zat slechts een kind op de twee op de schoolbanken. UNICEF, het ministerie van Onderwijs en hun partners spreken dan ook over een grootse “Go to School”-campagne, niet over “Back to School”.

Françoise vertelt enthousiast en optimistisch verder. “Wij zijn ervan overtuigd dat deze eerste schooldag een heel sterk moment wordt. Veel kinderen zullen naar school gaan, veel meer dan vroeger! We gaan nu zelfs over naar een volgende fase: de bouw van permanente scholen, niet alleen in de getroffen streken, maar in het hele land, ook op het platteland, zodat alle kinderen naar school kunnen gaan. Want onderwijs voor alle kinderen is denken aan de toekomst van Haïti.”

Na de aardbeving en de talrijke naschokken zijn de kinderen getraumatiseerd. “Ze zijn niets vergeten; zoiets vergeet je nooit. Iedereen is een familielid kwijt, en het puin en de verwoeste huizen herinneren je er voortdurend aan. (...) UNICEF en zijn partners doen grote inspanningen om de leerkrachten op te leiden om psychosociale steun te verlenen. Zij worden klaargestoomd om voor klassen te staan met kinderen die in mindere of meerdere getroffen werden door de ramp.”

Françoise besluit: “België heeft een grote rol gespeeld, ik ben onder de indruk van de steun die Haïti van mijn eigen land gekregen heeft. (...) We moeten over Haïti blijven spreken, niet alleen in een crisisperiode, wanneer er een orkaan overheen raast of een politieke crisis losbarst, maar ook wanneer het goed gaat!”