2018 in beeld

Een terugblik op de sprankjes hoop op de moeilijkste plekken op aarde.

2018 was een bewogen jaar. De wereld werd opgeschrikt door hevige natuurrampen, kinderen leden onder genadeloze conflicten en meer gezinnen moesten huis en haard verlaten om te ontsnappen aan geweld en oorlog.

En toch waren er temidden van al deze chaos ongelofelijke momenten van hoop en vreugde.

We nemen je mee voor een terugblik op 2018, en op het werk dat onze UNICEF collega’s konden verzetten dankzij jouw hulp. Ze hebben zich tot het uiterste ingezet om zoveel mogelijk te kunnen betekenen voor kwetsbare kinderen, zelfs op de moeilijkst bereikbare plaatsen en in de meest complexe situaties ter wereld.

Terug naar school na de tsunami in Indonesië

Een zware aardbeving en tsunami raasde over het Indonesische eiland Sulawesi in september en verwoestte huizen, scholen en infrastructuur. – © UNICEF/UN0250968/Watson

Op 28 september 2018 werden 1.5 miljoen mensen op Sulawesi getroffen door een aardbeving met een kracht van 7.4 op de schaal van Richter en een tsunami.

Sophia, 11 jaar, was een van hen. Nooit zal ze vergeten hoe ze wanhopig moest rennen om aan de golven te ontsnappen die grote delen van de kustlijn overspoelden. Toen de aarde stopte met beven en de felle wind was gaan liggen, keerde Sophia, 11 jaar, terug naar huis in Palu, in de hoop haar schooluniform terug te vinden. Haar huis was helemaal vernield.

In de uren na de ramp waren er nog naschokken voelbaar en moest Sophia buiten in een tent slapen samen met haar familieleden en buren. Door de ramp verloor ze enkele spullen die haar heel dierbaar waren, zoals haar schooltas vol boeken, haar computer en haar favoriete Disneyfilms, Frozen en Moana. Ze was er ook het hart van in dat haar school een puinhoop was geworden.

Na de ramp schoot UNICEF meteen in actie om levensreddend materiaal aan te voeren en de nodige hulp te bieden. Ook zorgden we voor de opvang van kinderen die hun familie waren kwijt geraakt.

Sophia’s school was een van de eerste die een van de 450 schooltenten kreeg en 300 schoolkoffers, met alle benodigdheden om les te volgen.  Een maand na de ramp konden de 11-jarige Sophia Angelica en haar klasgenoten terug naar school.

Hoewel de noodtoestand nu achter de rug is blijft UNICEF aanwezig voor het herstel op lange termijn en om kwetsbare kinderen en gezinnen te blijven ondersteunen.

Bekijk Sophia’s getuigenis

Pierre’s herstel van ondervoeding in de Centraal-Afrikaanse Republiek

Pierre werd in 2015 geboren in de Centraal-Afrikaanse Republiek, statistisch gezien een van de vreselijkste plaatsen op deze aardbol voor een baby. 1 op 24 baby’s overleeft de eerste 28 dagen niet. Al sinds hij het levenslicht zag is zijn leven een voortdurende strijd door het conflict en de bloedvergieten die blijven aanhouden.

Pierre’s arm wordt gemeten om hem te screenen op ernstige acute ondervoeding in het gezondheidscentrum Saint Joseph, in de Centraal-Afrikaanse Republiek. – © UNICEF/UN0248767/Le Du

Vorig jaar was hij voortdurend ziek. Hij bleef maar gewicht verliezen tot hij nog maar 9 kg woog en hij had ernstige diarree. Zijn papa, Prosper, had schrik dat hij zou sterven en stapte 12 km met Pierre in zijn armen om het dichtstbijzijnde gezondheidscentrum te bereiken.

“Ik wist niet of hij het zou halen tot het ziekenhuis. En ook toen we aankwamen, wist ik niet of we hem levend terug naar huis zouden kunnen nemen,” vertelt Prosper.

Toen Prosper en Pierre aankwamen in het kinderziekenhuis van Bangui, dat wordt ondersteund door UNICEF, repten de dokters zich om Pierre te stabiliseren. 10 dagen lang werd hij de klok opgevolgd en de driejarige jongen kwam beetje bij beetje weer op krachten dankzij Plumpy’Nut, een voedingsrijke pindapasta.

Pierre kreeg ​Plumpy’nut® om hem te helpen op krachten te komen. © UNICEF/Le Du

Pierre kon uiteindelijk naar huis terugkeren. De volgende weken bleef hij regelmatige gezondheidscontroles krijgen. Een voorraad Plumpy’Nut® hielp hem verder aan te sterken.

Hij klampt zich nog steeds vast aan zijn papa, maar hij lacht weer en kraait het uit als hij in een emmer wordt gewogen in het gezondheidscentrum.  Prosper kan weer opgelucht ademhalen. De zorgen die hem de voorbije maand achtervolgden beginnen stilaan te vervagen en hij hoopt op een mooie toekomst voor Pierre.

De situatie voor kinderen in de Centraal-Afrikaanse Republiek gaat er iedere dag op achteruit. UNICEF zet alles op alles om kinderen in nood te bereiken, vaak in zeer gevaarlijke omstandigheden.

  • We verstrekken levensreddende therapeutische voeding en medicijnen voor de behandeling van tienduizenden kinderen die lijden aan ernstige acute ondervoeding.
  • We zetten tijdelijke leer- en beschermingsruimtes op.
  • We helpen kinderen die zijn bevrijd uit gewapende groepen, of het slachtoffer zijn van seksueel geweld, zodat ze kunnen herstellen en zich opnieuw integreren in de gemeenschap.

Kindvriendelijke ruimtes in Bangladesh

Rumana, 2, en haar familie worden door een gemeenschapswerker naar een veiligere plaats gebracht als de moesson begint. © UNICEF/UN0219088/Modola

In 2017 moesten honderdduizenden Rohingyakinderen en hun families vluchten voor extreem geweld en massamoorden in Myanmar. Ze kwamen aan op de kust van Bangladesh en bouwden er hutten in bamboe en zeildoek in overvolle kampen.

In de maanden die volgden, zorgden moessonregens voor nog meer leed bij de Rohingya. De regens veroorzaakten aardverschuivingen, waardoor hutten werden verwoest en mensen omkwamen.

Maar de chaos had nog veel erger kunnen zijn. Maandenlang werd de moesson voorbereid. Zo werden mensen die op plaatsen woonden waar een risico is op landverschuivingen, geëvacueerd. Ook werden vooraf hutten en andere infrastructuur verstevigd.

Deze kinderen genieten van een ritje op een zelfgemaakt reuzenrad in Balukhali, dat deel uitmaakt van een mega vluchtelingenkamp. Er verblijven meer dan 800.000 Rohingya vluchtelingen. © UNICEF/UN0219110/Modola

Ondanks alle ellende geven de Rohingya de moed niet op. Ze zoeken naar manieren om de kinderen zoveel mogelijk een zorgeloze kindertijd te bezorgen, en maakten hun eigen reuzenrad.

Ook voor UNICEF is dit een prioriteit. Om hen een plaats te geven waar ze weer kind kunnen zijn en hun zorgen kunnen vergeten, zetten we kindvriendelijke ruimtes op. We organiseren er activiteiten en lessen in een veilige, kindvriendelijke en stimulerende omgeving, met vrolijke kleuren, lokaal speelgoed en tekeningen van de kinderen zelf. Hierdoor komen ze opnieuw in een alledaags ritme, kunnen ze zich ontspannen, ontmoeten ze andere kinderen en krijgen ze de kans zich te herstellen van hun trauma’s.

In 2018 bereikten we meer dan 8000 kinderen en 4500 adolescenten via kindvriendelijke ruimtes en tienerclubs.

© UNICEF/UN0139600/LeMoyne
Meer weten over de kindvriendelijke ruimtes in Bangladesh

Een klas voor Syrische vluchtelingenkinderen in Jordanië

De eerste generatie kinderen uit Syrië die in het Za’atari vluchtelingenkamp in Jordanië zijn geboren, gingen in september 2018 voor het eerst naar school. Manal, 6 jaar, was een van hen.

“Ik vind het fijn hier op school. Ik leer hier lezen en schrijven,” vertelt Manal. Mijn favoriete letter is de B en mijn lievelingskleur is rood, rood zoals appels. Later wil ik lerares worden, net zoals de mijne,” vertelt Manal.

In Jordanië is maar 59% van de kinderen tussen 5 en 6 jaar ingeschreven in de kleuterschool. Een alarmerend aantal, zeker als je weet dat positieve ervaringen in de eerste jaren van het leven van een kind hun groeiende brein vormen.

“Net zoals alle kinderen overal ter wereld, moeten ze voorbereid worden op de school,” zegt Manal’s kleuterjuf. “De kleuterschool is belangrijk voor hun psychologisch welzijn en om hen voor te bereiden op hun latere leven. Ik werk hier heel graag en behandel ieder kind alsof het het mijne is. Een deel van mijn salaris besteed ik aan speelgoed voor hen.”

© UNICEF/UN0263629/Herwig

UNICEF werkt in het Za’atari kamp sinds het werd geopend in 2012. We zorgen er voor zuiver water, bescherming, gezondheidszorg en onderwijs voor de meer dan 44.000 kinderen die er wonen.

Wekelijks worden gemiddeld 80 kinderen in het kamp geboren. Om aan de groeiende vraag te voldoen en ervoor te zorgen dat meer kinderen naar school gaan, bouwen we momenteel 11 nieuwe kleuterscholen.

Manal is maar een van de vele studenten die behoren tot de eerste generatie kinderen die in het Za’atari vluchtelingenkamp zijn geboren en in 2018 voor het eerst naar school gingen.

De glimlach van Safa in Jemen

UNICEF Regionaal Directeur voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika, Geert Cappelaere, brengt Safa een bezoek. Ze is ernstig ondervoed en krijgt een behandeling in een ziekenhuis in Sana’a, Jemen. © UNICEF/UN0252406/Fuad

Na bijna vier jaar aanhoudend geweld en chaos, sterft iedere 10 minuten een kind in Jemen.

Door jaren van onderontwikkeling, aanvallen op burgers en infrastructuur en salarissen die niet meer worden uitbetaald aan heel wat ambtenaren, zijn essentiële diensten voor kinderen niet langer operationeel.

Bijna 5 miljoen kinderen gaan iedere avond met een lege maag naar bed. 400.000 kinderen vechten voor hun leven en lijden aan ernstige, acute ondervoeding.

Achter deze hallucinante cijfers schuilen kinderen die een naam hebben, een gezin, vrienden, verhalen en dromen.

Een van deze kinderen is Safa. Ze is ernstig ondervoed en krijgt een behandeling in een ziekenhuis in Sana’a, de hoofdstad van Jemen. Ondanks de sombere omstandigheden is Safa haar stralende glimlach niet verloren.

UNICEF is een van de enige humanitaire organisaties in Jemen en breidt de inspanningen uit om noodhulp te bieden aan deze kinderen. Zo zetten we meer behandelingscentra op voor kinderen die lijden aan ondervoeding en geven we opleidingen aan lokale gezondheidswerkers om vroege tekenen van ondervoeding op te sporen bij kinderen.

Josue en Jemima, die Ebola overleefde, in de Democratische Republiek Congo

6 december 2018. Kavira Langa Jemima zorgt liefdevol voor Josue, 6 maanden oud, terwijl zijn moeder een behandeling krijgt voor Ebola. Patiënten die besmet zijn met Ebola worden in isolatie behandeld, wat betekent dat kinderen van hun ouders worden gescheiden. Ze worden hier gecontroleerd op symptomen van het virus, krijgen dagelijks medische controles en gepaste voeding. Maar ze krijgen ook heel veel liefde en emotionele en psychosociale steun van vrouwen zoals Jemima, die genezen zijn van Ebola en de ziekte niet niet langer kunnen oplopen.

Kinderen maken een derde uit van de Ebola-gevallen in de getroffen regio’s van de Democratische Republiek Congo (DRC)Ze lopen een hoger risico om aan de ziekte te overlijden dan volwassenen. UNICEF sensibiliseert hen rond preventie en zorgt ervoor dat een snelle behandeling mogelijk is en de overlevingskansen drastisch verbeteren.
Meer weten over UNICEF’s aanpak om Ebola te bestrijden

Steun de kinderen in 2019

UNICEF België heeft een geweldige groep UNICEF-peters en -meters, die met hun regelmatige steun meehelpen om kinderen te beschermen. Door je ook aan te melden om een maandelijkse gift te doen, ga je een hoopgevende verbintenis aan: dat waar een kind ook wordt geboren, UNICEF met jouw steun alles in het werk stelt om hen een goede start te geven in het leven. Dat doen we zowel door te werken aan structurele verbetering van onderwijs en gezondheidszorg, als in noodsituaties.

Jij kan ons helpen ons werk voor kinderen verder te zetten, op de plaatsen waar de nood het hoogst is. Want ieder kind heeft het recht om gezond op te groeien en zich te ontwikkelen.
Word peter of meter van UNICEF