Trefwoorden

De impact van klimaatsverandering op het water en op de kinderen

© UNICEF/UN032913/Mukwazhi
© UNICEF/UN032913/Mukwazhi

Tegen 2040 zullen zowat 600 miljoen kinderen – dat is één kind op vier wereldwijd – op een plek wonen waar niet genoeg water is om aan de vraag te voldoen. De klimaatsverandering is een belangrijke oorzaak van ‘waterstress’, een situatie die ontstaat als op jaarbasis 80% van de waterreserves opgebruikt worden die beschikbaar zijn voor landbouw, de industrie en voor huishoudelijk gebruik.

De stijging van de temperatuur en van het niveau van het zeewater, het toenemende aantal overstromingen en droogtes en het smelten van het ijs hebben een nefaste impact op de kwaliteit van het water en op de hoeveelheid die beschikbaar is. De bevolkingsgroei, het steeds grotere waterverbruik en de grotere vraag vooral vanwege de industrialisatie, putten beetje bij beetje de reserves van onze planeet uit. Kinderen worden daardoor verplicht onzuiver water te gebruiken, waardoor ze het risico lopen op mogelijks dodelijke ziektes, zoals cholera en diarree.

Naast de gevolgen voor hun gezondheid, bedreigt het gebrek aan zuiver water en aan sanitair de kinderen ook op andere vlakken. In regio’s die getroffen zijn door droogte, doen kinderen er vaak meerdere uren per dag over om water te halen voor hun familie. Daardoor kunnen ze niet naar school. Meisjes in het bijzonder lopen daarbij ook het risico overvallen te worden.

De verwoestende effecten van het watertekort zijn vandaag in de hele wereld zichtbaar maar de situatie is het meest dramatisch in sommige regio’s in Ethiopië, Nigeria, Somalië, Zuid-Soedan en Jemen, waar droogte en conflicten dodelijke gevolgen hebben. Bijna 1.4 miljoen kinderen dreigen er op heel korte termijn te sterven aan ernstige acute ondervoeding door de hongersnood in deze gebieden.

Het zijn de armste een meest kwetsbare kinderen die het ergst worden getroffen, want miljoenen onder hen wonen al op plaatsen waar ze amper toegang hebben tot zuiver water en sanitair.

Deze crisis is echter niet onafwendbaar. De aanpak om de meest kwetsbaren te helpen moet aangepast worden aan de realiteit van de evolutie van het klimaat. De toegang tot zuiver water en sanitair garanderen is een van de meest efficiënte manieren om dit te bereiken.

© UNICEF/UN055819/Sokhin
© UNICEF/UN055819/Sokhin

1 juli 2016. Amaia, een Iñupiat meisje van 11 jaar staat op het zee-ijs aan de Noordelijke Oceaan in Barrow, Alaska. Het abnormale smelten van het arctische ijs is een van de vele gevolgen van de klimaatopwarming, die een enorme impact heeft op het leven van de mensen en de natuurlijke fauna. Al meerdere jaren drijven ijsschotsen steeds verder van de kust doordat het ijs steeds vroeger en steeds sneller smelt.

Het smelten van de gletsjers en het zee-ijs in Alaska heeft in 2015 een massamigratie veroorzaakt naar de kust van walrussen en zeeleeuwen. Normaal gezien leven ze en planten ze zich voort op het ijs, maar de dieren hebben zich in veiligheid gebracht op de stranden omdat het ijs te dun is geworden of helemaal gesmolten is. Voor de Iñupiat wordt het steeds moeilijker op zeehonden en walrussen te jagen.

© UNICEF/UN055820/Sokhin
© UNICEF/UN055820/Sokhin

5 november 2014. Een jongen keert terug naar huis van school in Aberao, een dorp in Kiribati. Kiribati is een van de landen die het zwaarst is getroffen door het stijgen van het zeewater. Bij vloed lopen vele dorpen onder, waardoor ze gedeeltelijk onbewoonbaar worden.

© UNICEF/UN055821/Sokhin
© UNICEF/UN055821/Sokhin

25 oktober 2014. Frank, 13 jaar, staat op een dijk die het huis van zijn familie moet beschermen tegen de stijging van het zeepeil in Jenrock, een dorp op de Marshall-eilanden. Zijn ouders vertellen dat, ondanks de dijk, het water in hun tuin loopt bij hoogtij.

© UNICEF/UN055822/Sokhin
© UNICEF/UN055822/Sokhin

Op 11 april 2015 spelen kinderen verstoppertje op een kerkhof in Tuvalu. Door de massieve erosie van de kust in Teone, zijn heel wat kokospalmen omgevallen. Een groot deel van de bomen die zijn blijven rechtstaan worden omgeven door de zee. De inwoners van Teone worden aan de ene kant bedreigd door de oceaan en door vloedgolven, aan de andere kant door een put die bij vloed wordt gevuld met zout water waardoor de bodem verzilt.

© UNICEF/UN055825/Sokhin
© UNICEF/UN055825/Sokhin

Op 15 april 2015 fietst Taufiso, negen jaar, in een ondergelopen deel van Tanrake, een dorp in Tuvalu. De Nui atol is getroffen door een stormvloed veroorzaakt door cycloon Pam. Twaalf huizen waren helemaal verwoest en 110 ernstig beschadigd. 71 families (of 40% van de bevolking) uit Nui raakten hun huis kwijt en woonden in opvangcentra of bij familie.

© UNICEF/UN055826/Sokhin
© UNICEF/UN055826/Sokhin

18 januari 2016. Sadako speelt bij eb in een plas zeewater in Jenrock, een kustplaats op de Majuro-atol op de Marshall-eilanden, die traag maar zeker worden geërodeerd door de stijging van het zee-niveau.
Lees het volledige rapport (EN) >>