Trefwoorden

Een boodschap van hoop van de kinderen uit Syrië na 6 jaar oorlog

6 jaar. Zo lang duurt het conflict in Syrië al. Zes lange jaren waarin de kinderen niets anders kennen dan oorlog. Kinderen uit Damascus schreven samen een lied met een boodschap van hoop die ze de wereld willen insturen. Ze hebben één vraag: geef onze kindertijd terug.

© UNICEF/UN055716
© UNICEF/UN055716

« Ik ga terugkeren naar huis, de liefde zal terugkeren » klinkt de melodieuze stem van Ansam, een 10-jarig Syrisch meisje dat blind geboren is. Gezien de Syrische kinderen nog hun hele leven voor hen hebben, kunnen ze zich nog een toekomst voorstellen. Zoals Ansam zingt: “Alles wat we nu doormaken zal ooit eindigen”.

Ze doet dit samen met een koor van 40 andere kinderen. De 22 meisjes en 18 jongens komen allemaal uit opvangcentra in Damascus voor families op de vlucht die gesteund worden door UNICEF. Ze maken deel uit van de 3 miljoen kinderen die hun woonplaats zijn moeten ontvluchten voor het geweld.

Nog niet zo lang geleden leefden deze kinderen, die nu aan het dansen en het zingen zijn, in een nachtmerrie. Tijdens hun jonge leven zijn ze al getuige geweest van te veel geweld en angst. Ze zijn allemaal – soms tot zevenmaal toe – hun thuis moeten ontvluchten. Ze hebben allemaal vrienden en familieleden verloren, maar ook hun school en het gevoel ergens bij te horen. Vandaag verspreiden ze een boodschap van liefde en hoop.

© UNICEF/UN055717
© UNICEF/UN055717

De clip werd opgenomen tegen de schokkende achtergrond van een dorp op het platteland rond Damascus, dat volledig is verwoest door het conflict. Te midden van het puin zingen de kinderen hun aangrijpende boodschap van hoop.

Gekleed in felle kleuren, met rozen en emmers verf in de hand brengen de kinderen terug leven in het verwoeste dorp. Ze vormen een contrast met de sombere ruïnes en de uitgebrande auto’s. Op de muren van de bouwvallen.

Het was Zade Dirani die het lied aan UNICEF schonk om aandacht te vragen voor het conflict dat zijn zevende jaar ingaat.. Hij is een Jordaans-Amerikaanse  pianist en regionaal ambassadeur voor UNICEF Midden-Oosten en Noord-Afrika.

« Muziek heeft de ongelofelijke capaciteit om mensen te verenigen en ze te helpen de hoop niet op te geven,” vertelt Zade Dirani. “We moeten naar de oproep van de kinderen luisteren – die de stem vertegenwoordigen van miljoenen kinderen als zij die zoveel verloren hebben. Al wat ze vragen is dat ze hun kindertijd terugkrijgen, en dat de oorlog, waarvan ze niet de oorzaak zijn, eindigt, zodat ze eindelijk in vrede kunnen leven.»

Het Awtar-project

© UNICEF/UN055719
© UNICEF/UN055719

Het project werd enkele maanden geleden opgestart samen met Awtar, een muziekgroep uit Damascus. Ze gebruiken muziek, maar ook kunst als creatieve tools om de Syrische kinderen psychologische steun te geven. Gespecialiseerde teams van muzikanten en kunstleraren zijn naar 16 opvangcentra voor ontheemde families getrokken in Damascus en daarbuiten om kunst in het leven van de kinderen te brengen. De teams hebben uren met de kinderen doorgebracht om hen te leren zingen, instrumenten te bespelen en liedjes te schrijven geïnspireerd op hun eigen leven. Samen maakten ze 21 liedjes met boodschappen van hoop, die getuigen van veerkracht en vastbeslotenheid.

De activiteiten kaderen binnen een programma van UNICEF om de kinderen psychologische steun te geven om ze te helpen de verschrikkingen die ze hebben meegemaakt een plaats te geven.

Amir Karajouli, die deel uitmaakt van het Awtar-team, vertelt:

“In het begin van het project was het ons verantwoordelijkheidsgevoel ten opzichte van de kinderen van ons land dat ons inspireerde. Naarmate het projet vorderde en we de kinderen beter leerden kennen, was het ons geloof in hen als partners om een mooie toekomst voor ons land uit te bouwen dat ons motiveerde, ver van de wanhoop en van het conflict.”

De teams leerden de kinderen ook tekenen met als doel hun ervaringen te delen met hun leeftijdsgenoten, om hun zelfvertrouwen op te bouwen, zich uit te drukken en hoop voor de toekomst te krijgen.

“Ik heb kinderen getekend die op schommels spelen, want als deze oorlog voorbij zal zijn, wil ik terug naar huis en met mijn vriendjes spelen zoals vroeger,” vertelt Mouna, 12 jaar, terwijl ze haar tekening toont.

Haar vriendin Aya, 11 jaar, voegt eraan toe: “Ik vind het heel leuk als de monitors zeggen dat we alles mogen tekenen wat in ons opkomt. Soms teken ik vrolijke dingen, soms triestige. Het hangt ervan af hoe ik me voel. »

As het team van Awtar aanwezig is, daalt er rust over de kinderen. Als ze tekenen, schilderen of zingen, vinden ze verloren momenten uit hun kindertijd terug, alsof ze betoverd zijn door de muziek.

“We waren gewoon aan het geluid van geweerschoten en bombardementen. Nu horen we muziek en liedjes,” vertelt een klein meisje ons. Daarmee geeft ze uitdrukking aan de hoop die het programma heeft gebracht voor zo vele kinderen. Hun vastberadenheid is inspirerend en toont hun ingelofelijke veerkracht. Telkens ze glimlachen, is er hoop.

UNICEF werkt in heel Syrië met kinderen om hen psychologische steun te geven, om ze opnieuw een gevoel van normaliteit te geven en hen terug aansluiting te laten vinden met hun kindertijd.

Help de Syrische kinderen