Trefwoorden

In Irak, klimt het water naar boven

Opdat de Iraaks vluchtelingen families uiteindelijk toch toegang kregen tot zuiver water heeft de UNICEF ploeg moeten zoeken naar een creatieve oplossing.

Door Lindsay Mackenzie

Qashafar, Irak, 9 juni 2015 – Op een hoogte niet ver de stad Dahuk stonden de UNICEF medewerkers van het WaSH programma (Water, Sanitair en Hygiëne) voor een dilemma : 25 intern verplaatste families leefden in onafgewerkte gebouwen zonder water.

Het waterbedelingssysteem dat op een veel lager gelegen niveau ligt, kon niet verbonden worden met die gebouwen. De families wilden niet weg uit hun toevluchtsoord om te verhuizen naar een officieel kamp voor verplaatste personen.

Dan moest het water maar per camion gebracht worden maar grote camions geraken niet op die steile helling.

En zo heeft UNICEF het volgende bedacht :

Un tracteur bleu amène de l'eau aux personnes déplacées UNICEF Iraq
Romel Toma stuurt zijn tractor de helling op naar het gehucht Sijie in Qashafar, in de streek van Koerdistan en Irak. De tractor levert drinkbaar water aan 25 gezinnen in een gebied dat onbereikbaar is voor gewone camions met water © UNICEF Irak/2015/Mackenzie.

Wij hebben een tractor ingeschakeld“, zegt Ghassan Madieh, UNICEF WaSH-specialist in Dahuk. “Die is aangepast aan het terrein.”

Zorgen voor veilig water

Dankzij de financiële steun van de Duitste Bank voor ontwikkelingssamenwerking KfW en andere partners voorziet UNICEF dagelijks 62 000 vluchtelingen van zuiver water in het Dahuk district. De lange stoet watercamions heeft er nu een water-tractor bij.

Elke dag hangt de 22 jarige Romel Toma, iemand van de streek, een waterciterne van 4 000 liter aan zijn blauwe tractor vast. Hij vult de citerne aan een pomp in de buurt en rijdt dan richting onafgewerkte huizen boven op de steile helling. De tracor laat een nat spoor achter, zigzaggend, putten in de weg ontwijkend en stoppend voor een kudde schapen. Er draait een kleurrijk windmolentje op de motorkap.

Le tracteur et Romel Toma, Iraq, UNICEF
Romel Toma voor zijn tractor in het gehucht van Qashafar, waar hij verschillende keren per dag heen en weer rijdt om water te leveren © UNICEF Irak/2015/Mackenzie.

“De mensen hier zijn zo blij als zij de tractor zien aankomen” zegt Romel.

Het gebulder van de motor klinkt reeds van ver. Kinderen, vrouwen en hele gezinnen komen aangelopen met emmers, lege blikken olijfolie en allerhande kleurrijke recipiënten. Romel springt van de tractor en hecht een imposante plastieken darm vast aan een ijzeren reservoir terwijl de bewoners hun emmers en kommen vullen aan een kraantje van de tractor.

De 15 jarige Hamid komt helpen. Stil en geconcentreerd lijkt hij ouder dan hij is. Zijn gezicht is getekend. Het aanhoudende geweld verplichte zijn familie om weg te vluchten uit hun huis in Sinjar, vorig jaar in augustus. Na een moeizame tocht naar Dahuk vonden zij even een onderkomen in de overvolle klaslokalen van een school. Deze moesten ze echter vlug verlaten voor een geïmproviseerd kamp in het dorp Khanke. Het gebrek aan enige vorm van sanitair maakte dat zij opnieuw verder trokken om zich uiteindelijk te installeren hier in Qashafar, zo’n twee maand geleden.

Hamid remplit un réservoir d'eau, UNICEF Iraq
Hamid, 15 jaar oud, vult kommen met water terwijl zijn familie toekijkt. Ze staan voor een onafgewerkt gebouw waar zij onderdak vonden. Zijn familie vluchtte weg uit Sinjar in augustus 2014 en moest tot twee maal toe verder vluchten voor zij hier toekwamen © UNICEF Irak/2015/Mackenzie.

Zonder water kunnen wij hier niet leven,” legt Hamid ons uit. “Wij hebben water nodig voor alles : om te drinken, te poetsen en om ons te wassen.”

Hamid gaat sinds een jaar niet meer naar school ; hij werkt in de bouw om zijn familie te ondersteunen. Op deze hoogvlakte delen 18 mensen uit drie verschillende gezinnen twee waterreservoirs. Zij kunnen zich maar een keer per week wasse.

“Het water is heerlijk en zuiver en wij zijn gezond” gaat Hamid verder, “maar het is niet genoeg”.

Romel, de chauffeur van de tractor, legt uit dat hij, ondanks de vijf of meer heen en weer ritten naar de pomp, niet in staat is om alle 25 families in dit gebied van voldoende water te voorzien. In de tijdelijke kampen zoals hier heeft iedereen meer water nodig, en andere hulpverlening zoals onderwijs. Het tekort aan financiële middelen beperkt de hulpverlening.

Een dure uitdaging

In Irak leven 27 % van de verplaatste personen in onafgewerkte gebouwen, in tijdelijke kampen en andere schuilplaatsen en 8 % leven er in georganiseerde kampen. Het is omslachtig en duur om voor al die verspreide gezinnen te zorgen voor water, afvalverwerking en hygiënische voorzieningen.

Als de financiële noden niet ingevuld worden dan zal zelfs de beperkte toelevering van water in Qashafar onderbroken moeten worden.

Ghassan, de UNICEF WaSH specialist legt uit, vanuit zijn kantoor in Dahuk, hoe er een catastrofe dreigt als er geen nieuwe financieringen binnenkomen.

« Zo wordt er bijvoorbeeld afvalwater van de straat gebruikt door sommige mensen, zonder ontsmettende chloor » legt hij uit. « De watertoevoer vermindert. Dat heeft negatieve gevolgen op de gezondheid, vooral voor kinderen en de meest kwetsbaren ».

Nu rekenen de verplaatste families in Qashafar, zoals die van Hamid, op de tractor van Romel die met veel lawaai naar boven komt gereden om de waterreservoirs te vullen. Elke dag draait het molentje in de wind en ziet de lange rij emmers die gevuld moeten worden.

Maar hoe lang nog kan Romel dit blijven doen ? En wat met al die gezinnen als de tractor niet meer naar boven komt?

 

Doe een gift en steun UNICEF