Kinderen op de vlucht aan het woord

Hun ideeën over de situatie van kinderen in hun land van herkomst

Waar is onze kindertijd? Waar is onze toekomst?

UNICEF België organiseerde in het kader van het ‘What Do You Think?’-project debat met kinderen en jongeren op de vlucht die in België wonen. De centrale vraag was: wat zou jij doen om de situatie van kinderen en jongeren in jouw land van herkomst te verbeteren?

De videoboodschappen van de jongeren over hun ervaringen en hun wensen voor kinderen in hun land van herkomst:

Mijn land van herkomst

De jongeren missen hun familie, hun vrienden, hun buren, hun cultuur, de keuken, de feestelijkheden, de kleuren en geuren, bijvoorbeeld die van mango’s aan de boom.

Oorlog conflict en geweld

Oorlog, conflict en geweld hebben een enorme impact gehad op deze kinderen en jongeren. Een meisje van 10 jaar getuigt:

“ Oorlog is gruwelijk. Het zorgt voor trauma’s voor het leven. Kinderen zien hun ouders sterven. Kinderen worden kapot gemaakt.”

Oorlog zorgt voor vernieling en dood. En heeft een impact op heel veel zaken: steden zijn vernield, basisvoorzieningen vallen weg, ouders verliezen hun werk, er is geen inkomen, kinderen moeten gaan werken, kunnen niet meer naar school, moeten in het leger. De kinderen zien hun leven zoals ze het kenden helemaal vernield worden.

Discriminatie en ongelijkheid

De jongeren zijn allemaal overtuigd van één onmiskenbare waarheid, hoe onrechtvaardig die ook is: voor een groot aantal kinderen hangt hun lot af van waar ze geboren zijn, in welke regio, binnen welke familie, en tot welke bevolkingsgroep ze behoren. Maar ook of ze een jongen of een meisje zijn. De jongeren praten over levens die getekend zijn door ongelijkheid, onrechtvaardigheid en discriminatie.

Ook over de impact die armoede heeft op hun leven wordt gesproken. En de kloof tussen arm en rijk.

“Wie rijk is, kan alles kopen. Wie arm is, heeft geen rechten. “Arme kinderen tellen niet mee”

De jongeren praten ook over het gebrek aan vrijheid : niet vrij je geloof kunnen kiezen, je eigen taal niet mogen spreken, niet kunnen opkomen voor je eigen mening.

De stem van kinderen en jongeren

De jongeren vinden het belangrijk hun stem te kunnen laten horen. Ze vinden het belangrijk om inspraak te hebben en mee te kunnen nadenken over hoe het anders kan.

What do you like, dislike & love

likedislike‘IK MIS MIJN OUDERS. IK HOUD NIET VAN DE
OORLOG. IK HOUD VAN EEN VEILIG AFGHANISTAN.’
(Jongen, 15 jaar,
Afghanistan)

‘IN ERITREA KUNNEN DE KINDEREN DIE OP HET
PLATTELAND LEVEN NIET NAAR SCHOOL. EEN ZWANGERE VROUW MOET THUIS BEVALLEN’
(Meisje, 18 jaar, Eritrea)

‘IK WIL SYRIË TERUG  ZOALS VROEGER. WE WAREN GEEN RIJK EN GEEN POPULAIR LAND. WE
WAREN EEN GOED LAND, WAAR DE MENSEN GOED WAREN MET ELKAAR, WAAR MENSEN VAN ELKAAR HOUDEN
(Meisje, 20 jaar, Syria)

Het land van mijn dromen

Het land van hun dromen is voor al de kinderen en jongeren zonder twijfel een land zonder oorlog, zonder geweld, zonder corruptie, zonder discriminatie maar ook een land waar ALLE kinderen
beschermd worden en kwaliteitsvol onderwijs kunnen volgen.

“Als ik een toverstaf had, zou ik ziekenhuizen bouwen met goede medicijnen”
(Meisje, 8 jaar, Democratische Republiek Congo)

_RG80421_web

“Hier houd ik niet van in mijn land… Geen geweld tegen kinderen”

“Het grootste probleem is de oorlog. Stop de oorlog en alle problemen zijn opgelost”
(Jongen, 17 jaar, Syrië)

_RG80422_web

“In Afganistan moet het leven zo zijn met ziekenhuis en scholen.”

Raad aan kinderen die ook willen vertrekken

_RG80260_webTijdens de vlucht worden de kinderen soms gescheiden van hun familie en blootgesteld aan heel wat gevaren en geweld. We vroegen aan de jongeren welke raad ze zouden geven aan anderen die willen vertrekken ? Zouden ze hen aanraden om te blijven of toch te vertrekken? Als ze vertrekken, waar moeten ze dan op letten? Zelfs al was dit een heel delicate vraag, heel veel jongeren wilden hier graag hun mening over geven.

‘ Ik zou hen aanraden om naar hier te komen. Maar opgelet, de route is heel gevaarlijk. Ik zou hen zeggen dat ze moeten opletten voor de mensensmokkelaars die gewelddadig zijn en geld afpakken.’
(Jongen, 15 jaar, Afghanistan)

Het is gevaarlijk om het land te verlaten en de weg door de Sahara is heel gevaarlijk. Je moet goed
opletten en ‘s nachts stappen. Ik heb mensen zien sterven.
(Meisje, 18 jaar, Eritrea)

« In Turkije heb ik gedurende 5 jaar moeten werken (van mijn 11 tot 16 jaar). Ik ben nu veilig hier, maar
mijn zussen zitten nog steeds vast in Turkije. Mijn zus is 15 jaar en moet werken voor 200€ per maand.
Mijn kleine zusje van 8 jaar gaat niet naar school »
(Jongen, 17 jaar, Syrië)

Lees de boodschap van de jongeren

“Wij zijn de kinderen en jongeren van deze wereld en ondanks onze verschillen hebben wij samen één droom: vrede en respect voor de rechten van ALLE kinderen, overal in de wereld.”

Lees de volledige boodschap


What do you think?

Het debat werd georganiseerd in het kader van het ‘‘What Do You Think?’- project. Sinds 1999 praten we met kinderen en jongeren in uiteenlopende kwetsbare situaties over hun uitdagingen en dromen. Zo werkten we met kinderen met een handicap, niet-begeleide minderjarige vreemdelingen, kinderen in ziekenhuizen en psychiatrische instellingen, kinderen die in armoede leven… Hun boodschappen delen we met Belgische beleidsmakers en met het VN Kinderrechtencomité. Kinderen en jongeren hebben volgens het VN-Kinderrechtenverdrag immers recht op inspraak. Het is dan ook uiterst belangrijk ze als ervaringsdeskundigen  te betrekken bij discussies die hen aangaan.

Sprekende cijfers over ontheemde kinderen

  • 1/3 van de wereldbevolking zijn kinderen
  • 50% van de vluchtelingen zijn kinderen
  • 50 miljoen kinderen zijn wereldwijd ontheemd
  • 28 miljoen kinderen zijn op de vlucht voor geweld en conflicten
  • 17 miljoen kinderen zijn ontheemd in eigen land

In de EU

  • Het aantal kinderen die een asielaanvraag indient is vermenigvuldigd met 10 in 10 jaar.
  • 1 asielaanvraag op 3 = 1 kind
  • 300.000 kinderen waren niet vergezeld in 2015 (5x meer dan in 2010 – 2011)

In België

  • Meer dan 18.000 mense hebben een asielaanvraag ingediend in 2016.
  • Meer dan 1 asielaanvragen op 4 = 1 kind
  • 4.883 kinderen hebben asiel aangevraag din 2016, waarvan 1.076 niet-begeleide kinderen.

Aanbevelingen van UNICEF België

  1. Luister naar de kinderen en de jongeren. Laat ze deelnemen aan de beslissingen die hen aangaan. Het is geen gunst die we verlenen aan de kinderen; het is een recht dat ingeschreven staat in het Kinderrechtenverdrag. Door te luisteren naar de migranten- en vluchtelingenkinderen kan de migratiepolitiek beter worden aangepast aan de kinderen.
  2. Verbeter de situatie van de kinderen in hun thuisland, geef hen de mogelijkheid naar school te gaan, toegang tot gezondheidszorg en bescherm hen voor iedere vorm van geweld (oorlog, geweld binnen het gezin en de gemeenschap, gedwongen huwelijken, de recrutering door gewapende groepen).
  3. Zorg voor veilige en legale migratieroutes voor kinderen die gewapende conflicten ontvluchten, vervolging en geweld zodat de kinderen op de vlucht niet verplicht zijn hun lot in handen van smokkelaars en mensenhandelaars te leggen waardoor ze blootsgestld staan aan dit onaanvaardbaar geweld. De centrale Middellandse Zeeroute is een van de gevaarlijkste ter wereld. Kinderen zijn verplicht deze route te nemen aangezien er geen legale en veilige alternatieven bestaan.

Blijf op de hoogte van onze activiteiten in België en in de wereld