Trefwoorden

Na vier jaar bezetting hebben de families die Oost-Ghouta ontvluchten onze hulp meer dan ooit nodig

Niets kan me voorbereiden op wat ik te zien ga krijgen als de auto aankomt in Adra, een industriële zone in een noordoostelijke buitenwijk van Damascus. Op deze plek worden families opgevangen die Oost-Ghouta zijn ontvlucht. Ze verblijven er in leegstaande scholen in de meest rudimentaire omstandigheden. Hun ellende wordt er alleen maar groter.

Door Yasmine Saker

© UNICEF/UN0185401/Sanadiki – Een man met een kind in een koffer is op weg naar Hamourieh waar een exit is geopend om mensen te evacueren uit Oost-Ghouta.

De opvangplaatsen hebben geen water en sanitaire voorzieningen en zijn overbevolkt. Vele families moeten daardoor in openlucht slapen. Overdag is het verzengend heet. ’s Nachts duiken de temperaturen genadeloos naar beneden. Degenen die een plaats hebben kunnen bemachtigen binnen, slapen in de gangen op de vloer.

“Ik wil gewoon kunnen slapen op een plek die ik niet moet delen met duizenden andere mensen. Is dat te veel gevraagd?” vraagt een vrouw me.

© UNICEF/UN0187723/Sanadiki – Een specialist in kinderbescherming van UNICEF houdt de 6 maanden oude Yusuf in zijn armen in Adra, Syrië. Hij zorgt voor hem terwijl zijn mama in de rij aanschuift voor voedsel.

In deze chaos lopen kinderen makkelijk verloren. We vinden een jongetje, Hamzeh, die zijn vader is kwijtgeraakt, terwijl ze in de rij stonden aan te schuiven voor voedsel. Terwijl mijn collega op zoek gaat naar zijn familie tussen de duizenden mensen, snikt hij : “Zou het niet beter zijn geweest als ik was gestorven in Ghouta?”

Geen enkel kind zou deze hartverscheurende vraag mogen stellen. Hamzeh stierf niet. Hij en zijn familie zijn overlevers, en we hebben allemaal een verantwoordelijkheid om hem erbovenop te helpen zodat hij terug kind kan zijn.

© UNICEF/Syria/ 2018/ Omar Sanadiki – Kinderen halen water voor hun families uit watertanks geïnstalleerd door UNICEF. Het water wordt dagelijks aangevoerd met trucks.

UNICEF voert dagelijks water aan met trucks naar de opvangplaatsen, en installeert watertanks, douches en latrines.

Maar dat is niet genoeg. Families blijven dagelijks toestromen uit Oost-Ghouta en de noden worden steeds groter. De rijen voor de toiletten zijn ellenlang. Kinderen moeten soms hun behoefte doen in openlucht.

© UNICEF/UN0186371/Abdulmunem – een truck van UNICEF voert de dagelijkse hoeveelheid water aan om de watertanks in Adra te vullen met zuiver water.

In een van de scholen zitten een moeder met haar zoon bij een muur op de speelplaats. Om hem te wassen gebruikt ze een flesje water. Ze wacht al dagen op haar beurt om de douches te kunnen gebruiken, maar gaf uiteindelijk op. Heel wat vrouwen vertelden me dat ze al meer dan een maand geen bad hebben kunnen nemen of andere kleren kunnen aantrekken, sinds ze moesten schuilen in de relatieve veiligheid van de overbevolkte kelders.

“Ik heb nooit gedacht dat ik op een dag zou dromen van een douche!” vertelt een vrouw me.

Vele kinderen en families die aankomen aan de opvangplaatsen, hebben al jaren een beperkte toegang tot adequate gezondheidszorg.

© UNICEF/UN0187711/Sanadiki – Een gezondheidswerker van UNICEF meet de omtrek van de bovenarm van dit baby’tje. Daaruit blijkt dat ze aan ernstige, acute ondervoeding lijdt. Ze kreeg meteen de nodige behandeling en medische opvolging.

Mobiele gezondheidsteams gesteund door UNICEF zijn in alle opvangplaatsen aan de slag om medische consultaties te doen, basisgezondheidszorg te geven aan kinderen en moeders en hen door te verwijzen naar het ziekenhuis indien nodig.

Zo screenen ze kinderen op ondervoeding, behandelen hen en dienen ze essentiële micronutriënten toe. De teams vaccineren de kinderen ook tegen polio, mazelen en andere veelvoorkomende kinderziekten.

“Ik behandel kinderen tegen luizen, diarree en insectenbeten,” vertelt een dokter die wordt gesteund door UNICEF me, terwijl ze kinderen onderzoekt in een van de scholen. “Vaak hebben ze te kampen met problemen gerelateerd aan een gebrek aan hygiëne,” voegt ze eraan toe.

© UNICEF/UN0185407/Sanadiki

De families zijn de schuilkelders in Oost-Ghouta ontvlucht zonder bezittingen. Vele kinderen dragen de schoenen van hun mama’s, terwijl hun moeder zelf op blote voeten loopt. Is er iets dat een moeder niet zou doen voor haar kinderen?

Sommige kinderen gaan al maanden niet meer naar school. Anderen hebben zelfs nog nooit de binnenkant van een klaslokaal gezien.
“We willen terug naar school,” vertellen deze jongens me. “Het is heel jammer dat we op onze leeftijd alleen een basiskennis hebben van alle schoolvakken.”

UNICEF startte onderwijsactiviteiten op in de opvangplaatsen, om kinderen die al jaren niet naar school gaan opnieuw toegang tot onderwijs te geven.

Ook deelden we lesmateriaal, boekentassen en schoolmateriaal uit om leersessies op te starten voor de kinderen.

In kindvriendelijke ruimtes organiseren we recreatieve activiteiten voor de kinderen om hen te helpen om te gaan met de situatie.

© UNICEF/UN0187721/Sanadiki – Vrijwilligers doen activiteiten met kinderen die in een van de scholen zijn opgevangen.

In de opvangplaatsen zag ik ook lange, chaotische rijen: voor voedsel, hygiënemateriaal, voor mobiele gezondheidsposten, voor de toiletten. Het neemt soms 20 minuten in beslag om tot het einde van een rij te lopen. Het lijkt wel een apocalyptisch beeld uit een science fiction film over het einde van de wereld. Alleen is dit geen fictie, maar een realiteit in Syrië.

UNICEF/Syria 2018/ Omar Sanadiki- Twee jongens zijn aan het wachten terwijl hun ouders in de rij staan voor brood. Overal waren lange chaotische rijen, voor voedsel, hygiënisch materiaal , ziekenhuizen en latrines.

Toen we vertrokken, zagen we een moeder en haar kinderen uit een van de opvangcentra komen. Ze werden herenigd met familieleden die ze al vier jaar niet meer hadden gezien. Terwijl ze elkaar in de armen vlogen, elkaar kusten en huilden, stond iedereen rond hen vol ontzag te kijken. Het was een moment dat de essentie van het verlies door jaren oorlog samenvatte.

© UNICEF/UN0186366/Abdulmunem – Kinderen verzamelen zich rond een medewerker van UNICEF.

We hebben teams die de klok rond aan de slag zijn om deze families uit de nood te helpen. Het aantal mensen dat moet geholpen worden overstijgt echter onze capaciteit. Op dit moment moeten we ons voorbereiden om humanitaire hulp te bieden aan zowat 200.000 mensen in en rond Oost-Ghouta.

De kinderen in Oost-Ghouta en anderen die het slachtoffer zijn van het brutale geweld in Syrië hebben onze hulp nu nodig. Ze hebben een plaats nodig om te slapen en om een douche te nemen. Ze hebben nood aan voldoende voedsel, kledij, speelgoed, gezondheidszorg, onderwijs; kortom alles wat een kind nodig heeft om te overleven, om zich goed te voelen en zich te kunnen ontwikkelen.

Yasmine Saker is communication officer. Ze werkt voor UNICEF in Syrië.

Steun UNICEF’s werk voor kinderen getroffen door het aanhoudende conflict in Syrië. Doe een gift.