Trefwoorden

Oorlogstrauma’s verwerken in een Makani-centrum in Jordanië

Om te voorkomen dat Syrische vluchtelingenkinderen in Jordanië opgroeien als een verloren generatie, opende UNICEF Makani-centra in vluchtelingenkampen en gastgemeenschappen. Kinderen kunnen er leren, tekenen, muziek maken, sporten en met psychologen praten over hun ervaringen in Syrië en over de moeilijkheden die ze ondervinden in Jordanië. De centra zijn een veilge haven voor kinderen die vaak getraumatiseerd zijn door oorlog en geweld.

Syrische vluchtelingenkinderen in een Makani leercentrum in Mafraq, vlakbij de Syrische grens.

In Jordanië zijn 670.000 Syrische vluchtelingen geregistreerd. 334.705 van hen zijn kinderen en daarvan hebben 212.000 de schoolgaande leeftijd. De Jordaanse overheid biedt via het publieke schoolsysteem onderwijs aan zo’n 130.668 Syrische vluchtelingenkinderen. Heel wat Syrische kinderen vallen uit de boot, doordat er geen plaats meer is in de publieke scholen, doordat ze nog nooit naar school zijn gegaan of al te veel schooljaren hebben gemist, of eenvoudigweg omdat er geen geld is om het transport van de kinderen naar school te betalen. Dankzij de Makanicentra hebben ze toegang tot informeel onderwijs.

Makani – “Ik ben veilig, ik leer, ik connecteer”

De UNICEF Makani centra (My Space in het Arabisch) zijn leercentra voor die kinderen die het moeilijkst te bereiken zijn en geen toegang hebben tot enige vorm van onderwijs.

Het is een veilige plek waar kwetsbare kinderen, zowel vluchtelingenkinderen als Jordaanse kinderen, beschermd zijn tegen kinderarbeid en kindhuwelijken. Ze leren er lezen en rekenen, krijgen les in levensvaardigheden, worden voorbereid om zich te kunnen inschrijven in het publieke onderwijssysteem en nemen deel aan innovatielabs. Verder krijgen de kinderen lessen rond weerbaarheid, zelfvertrouwen en worden voorgelicht over hun rechten.

Ook krijgen ze psychosociale ondersteuning. Veel kinderen kampen immers met een oorlogstrauma. Door middel van sport, theater, dans, muziek en knutselen laten kunnen deze kinderen hun emoties uiten.Voor de behandeling van de ernstige trauma’s is er één-op-één-hulp van een psycholoog.

UNICEF heeft in korte tijd samen met zijn partners meer dan 235 van deze centra uit de grond gestampt in Jordanië, zowel in vluchtelingenkampen als in gastgemeenschappen. Er werden Syrische medewerkers opgeleid zodat ze de centra zelf verder kunnen uitbouwen. In totaal 149.771 kinderen zijn geregistreerd in deze centra.

Doe een gift voor kinderen die in een Makani-centrum worden opgevangen

Ontmoet de kinderen uit de Makani-centra

Hala, 9 jaar, en Anas, 11 jaar, maken vrienden via de centra

Hala, 9 jaar, houdt van zingen, poëzie en dansen in het door UNICEF ondersteunde Makani-centrum in Jerash, Jordanië. Zij en haar broer Anas, 11 jaar, komen uit Damascus en wonen al 6 jaar in Jordanië als vluchtelingen.

“Er is zoveel leuks te beleven in dit centrum,” vertelt Anas. “Ik zing graag traditionele liedjes uit Syrië en Jordanië. Vandaag zing ik een liedje uit mijn geboorteland. Als ik het zing, denk ik aan Syrië.

“We leren en spelen in het centrum. We maken plezier. Met ieder spel leren we iets bij,” vertelt Hala. “Ik teken ook heel graag. Dan heb ik het gevoel dat ik thuis ben.

Hala heeft een prachtige jurk aan uit Syrië. Het was haar papa die de jurk heeft gemaakt. “Ik was superblij toe hij me ze toonde, en ik ben heel trots op hem!”.

Toen we hier pas aankwamen in Jordanië, voelden we ons niet goed. Maar nu hebben we vrienden gemaakt,” vertelt Anas. “Dankzij de Makani-centra voel ik me thuis. Het is net alsof ik massa’s broers en zussen heb.

Zahra, 14 jaar, geeft een positieve wending aan haar leven dankzij theater

Zahra, 14 jaar, is een Syrische vluchteling uit Homs.  Ze woont nu in Mafraq, Jordanië en gaat naar een Makani leercentrum. Ze maakt deel uit van een theatergroep die werd opgericht om het te hebben over het geweld en de andere moeilijkheden waar jongeren en hun families mee te kampen hebben nadat ze alles hebben achtergelaten na jaren oorlog in Syrië.

De theatergroep komt wekelijks samen in het Makani leercentrum in Mafraq, vlakbij de Syrische grens. Het is er veilig, maar de levensomstandigheden zijn uiterst moeilijk. De meeste mensen die Syrië zijn ontvlucht en in Mafraq wonen hebben alles verloren in de oorlog en hebben nog steeds diepe fysieke of emotionele wonden. Wat ze doorstaan hebben zou geen enkel kind of volwassene ooit zou mogen meemaken.

Een van de toneelstukken die de toneelgroep opvoert, gaat over het aanpakken van geweld in al zijn vormen, thuis, op school tot in de gemeenschap. Voor de jongeren is het een manier om hun eigen leven en dat van anderen positief te veranderen.

Nour, 9 jaar oud, verwerkt traumatische ervaringen via muziektherapie

© UNICEF/UN0206365/Herwig

Nour volgt muziektherapie in een Makani-centrum in het Azraq vluchtelingenkamp. Het Musiqati-programma waar ze deel van uitmaakt helpt kinderen hun trauma’s te verwerken en hun gevoelens uit te drukken via muziek . Het project draagt ook bij aan de versterking van de sociale cohesie tussen Syrische vluchtelingenkinderen en hun families.

“We doen hier vanalles. We spelen drum en piano,” vertelt Nour, 9 jaar oud. “Ik houd vooral van de xylofoon. Daar word ik blij van.”

Dankzij muziektherapie kunnen kinderen creatief zijn en hun emoties delen in woorden, harmonieën, ritmes en melodieën. Facilitators, leerkrachten en ouders merken een positieve verandering in het gedrag en het emotionele welzijn van de kinderen. Hun concentratievermogen is verbeterd, ze hebben meer zelfvertrouwen en een groter beslissingsvermogen.

Zana, 8 jaar en Aia, 7 jaar, volgen leerondersteunende activiteiten in het Makani-centrum

Aia, 7 jaar, zit naast haar zus Zana, 8 jaar, in de les Arabisch.

“Ik kom hier graag spelen,” vertelt Aia. “Ik kan hier voetballen. En ik vind het ook fijn om te lezen. Mijn favoriete verhaal is dat over de sneeuw en de dieren. Er is een lade in de klas waar de lerares alle verhalen bewaart. Ze leest ze ons ook voor.”

“Ik vind het fijn hier te studeren,” vertelt Zana. “Ik heb gedaan met school om 11:30 en kom dan naar hier. Ik leer hier wiskunde, Engels en Arabisch. Dat helpt me om mijn punten te verbeteren. Ik hou van leren. Later wil ik dokter worden om zieke mensen te genezen.

“We spelen samen’, voegt Zana toe, die in de 2de klas zit. Haar jongere zusje zit in de 1ste klas. “Op school is het anders. Hier mogen we schilderen en alle kleuren gebruiken. Later wil ik kunstenaar worden. Ik ga leuke dingen schilderen zoals vissen in de zee. Ik ben nog nooit naar zee geweest, maar ik wil het wel graag. De zee is blauw en er zitten octopussen en vissen in. En mensen zwemmen erin.”

“Ik ben altijd heel blij om naar het Makani-centrum te komen,” zegt Aia. Haar grote zus Zana is het ermee eens: “We vinden het hier geweldig”.

Doe een gift voor kinderen die in een Makani-centrum worden opgevangen