Geweld

Vraag UNICEF België

Lijfstraffen voor kinderen zijn verboden in 55 landen, waaronder een groot deel uit de Raad van Europa, maar het Belgisch recht heeft dit nog niet ingevoerd. Bent u van plan om de wet te hervormen door in het Burgerlijk Wetboek het verbod op alle lijfstraffen en andere vernederende of degraderende behandelingen tegen kinderen op alle niveaus (familie, school, instelling) op te nemen?

Download hier de antwoorden van alle politieke partijen 


Antwoorden politieke partijen

Hieronder vind je de standpunten van de politieke partijen (alfabetisch gerangschikt) rond het thema geweld. De antwoorden zijn gepubliceerd zoals ze ons werden toegestuurd, zonder enige wijzigingen, noch in de tekst noch in de lay-out.

Lees het antwoord van CD&V :[read more]

CD&V wilt reeds een lange tijd het recht van het kind op een geweldloze opvoeding in het burgerlijk wetboek inschrijven en iedere vorm van geweld tegen kinderen verbieden. We hebben hiertoe reeds in 2010 een wetsvoorstel ingediend “tot wijziging van het burgerlijk wetboek, teneinde het recht van het kind op een geweldloze opvoeding te verankeren en iedere vorm van geweld tegen kinderen te verbieden.” Minister Geens wilde de verankering deze legislatuur doorvoeren, maar jammer genoeg was er hiervoor onvoldoende politieke consensus te vinden.

CD&V zal zich in de volgende legislatuur blijven inzetten om de geweldloze opvoeding in de wetgeving op te nemen. Een geweldloze opvoeding omvat de zorg en de verantwoordelijkheid voor het geestelijk en lichamelijk welzijn en de veiligheid van het kind, zonder dat er psychisch of lichamelijk geweld op het kind wordt toegepast. Ook andere vormen van onmenselijke of vernederende handelingen of straffen zijn niet toegelaten. Zowel de ouders of de voogd van het kind, als iedere andere persoon die het kind verzorgt, opvoedt en onderwijst (bv. de kinderopvang, de pleegzorger, het onderwijzend personeel), moeten zich onthouden van lijfstraffen t.a.v. kinderen.

Het doel van de verankering in het Burgerlijk wetboek bestaat erin ondubbelzinnig te verklaren dat een kind slaan even onaanvaardbaar en ongeoorloofd is als gelijk wie slaan. Het komt er vooral op aan de mentaliteit te veranderen om geweld terug te dringen t.a.v. kind, en dit op alle niveaus (binnen het gezin, de school, de kinderopvang, enz..).

Het Europees Comité voor Sociale Rechten heeft België reeds meermaals op de vingers getikt, omdat België nog geen uitdrukkelijk verbod op lichamelijke bestraffing heeft voorzien in de wet. Het Comité oordeelde dat België hierdoor artikel 17 van het herziene Europees sociaal Handvest schendt.

Lees het antwoord van GROEN :[read more]

Helemaal akkoord. Wij volgen hiermee tevens de Raad van Europa. Het verbod op het fysiek straffen van kinderen, inclusief lijfstraffen, in de Belgische wetgeving en rechtspraak niet duidelijk genoeg is. Meerdere internationale organisaties klaagden België daarvoor al aan. In 2010 adviseerde het VN-Comité voor de Rechten van het Kind de Belgische Staat nogmaals om wetgevende maatregelen te nemen. Daarnaast vroeg het VN-Comité ook om voorlichtingscampagnes op te zetten. Er is de voorbije tijd al heel wat sensibilsering gebeurd, maar op een aanpassing van de wet blijft het wachten.

Een verbod is een belangrijk maatschappelijk signaal. Het stelt op scherp dat geweld op kinderen niet kan. Een wettelijk verbod moet mensen alerter maken en kan een ontradend effect hebben. Daarbij hoort een breder debat over geweld tegenover kinderen. Geweld beheers je niet door het blind te censureren of door het enkel van bovenaf te verbieden. We moeten het geweld proberen begrijpen, maar tegelijk ook in staat zijn om te interveniëren wanneer het moet. Het vraagt sensibiliseringscampagnes om iedereen bewust te maken van hoe hij of zij met kinderen en jongeren omgaat.

[/read]Lees het antwoord van N-VA :[read more]

Geweld ten aanzien van kinderen is evident niet te tolereren. De integriteit van kinderen is echter wel degelijk op verschillende manieren gewaarborgd in ons wettelijk stelsel.

Zo is er het strafrecht dat mishandeling van kinderen niet toestaat en zeer terecht voorziet voor strafbaarstelling van geweld met een strafverzwaring wanneer geweld wordt gepleegd ten aanzien van minderjarigen.

Maar ook in de Grondwet staat dat elk kind recht heeft op eerbiediging van zijn morele, lichamelijke, geestelijke en seksuele integriteit (art. 22bis).

Ook is er nog art. 371 Burgerlijk Wetboek dat bepaalt dat een kind en zijn ouders elkaar op elke leeftijd respect verschuldigd zijn.

Belangrijk in de problematiek van kindermishandeling is tot slot de gecoördineerde aanpak waarbij ruimte is voor gesprek met en van ondersteuning ouders. Waar probleemsituaties snel gedetecteerd kunnen worden en de veiligheid zo snel mogelijk kan worden hersteld. In Vlaanderen ontwikkelde men hiervoor de Kindreflex.

[/read]

Lees het antwoord van open VLD :[read more]

Geweld tegen kinderen is niet OK. We zijn niet principieel tegen een wetswijziging, maar er dient eveneens te worden opgemerkt dat er al bepalingen zijn die dit viseren (art. 22bis Grondwet, art. 398 e.v. Sw, 405ter, 417bis tot 417quinquies, Voorafgaande Titel Jeugdbeschermingswet, het Kinderrechtenverdrag,…). Een eventuele wetswijziging zal eerst grondig moeten bestudeerd worden, o.a. in het licht van volgende vragen: wat is een “vernederende of degraderende behandeling”? Voor de ene zal het in de hoek staan al volstaan terwijl een ander daar niet zwaar aan zal tillen; is een standje geven aan een kind waar derden bij zijn “vernederend”? Kan een pedagogische tik of kamerarrest nog? Wat kunnen de gevolgen zijn? Kan je later van je ouders schadevergoeding eisen omdat ze je een keer in de hoek gezet hebben? We hebben dus robuuste wetgeving nodig die de essentie nastreeft. Als dit zaak per zaak overgelaten wordt aan de interpretatie van de rechter, zal dat tot zeer uiteenlopende resultaten leiden en de effectiviteit van de wet ondergraven. Duidelijke definities zouden dus belangrijk zijn. In de landen waar dergelijke wetgeving werd ingevoerd, zijn de resultaten ook niet eenduidig positief.[/read]

Lees het antwoord van PVDA :[read more] (antwoorden ontvangen op 10 mei 2019)

Wij zijn voor het verbod op lijfstraffen bij kinderen. Lijfstraffen voor kinderen zijn onaanvaardbaar. Kinderen slaan is strafbaar in België. Lijfstraffen in het onderwijs zijn sinds 1949 verboden. Gelukkig maar. [/read]

Lees het antwoord van sp.a :[read more]

Als kinderen systematisch met geweld zijn geconfronteerd thuis of op andere plaatsen heeft dat een enorme impact. Het tast hun integriteit aan en niet alleen vandaag, maar ook de rest van hun leven

Daarom pleit sp.a voor een geweldloze opvoeding. Het systematisch geven van een kordate tik op de billen of de handen, het trekken aan de oren of keihard roepen zien we als een vorm van geweld. Het sleutelwoord daarbij is herhaling. Als het systematisch gebeurt, is er iets aan de hand.

Wij zijn dan ook voorstander om in het burgerlijk wetboek net zoals in de meeste Europese landen  “formele erkenning van de fysieke integriteit van het kind en dus een verbod op lijfstraffen” van het kind op te nemen zodat een geweldloze opvoeding kan worden gegarandeerd.

[/read]

Lees het antwoord van Vlaams Belang :[read more]

Volgens het Vlaams Belang is er een manifest verschil tussen de zogenaamde ‘pedagogische tik’ en het effectief mishandelen van een kind. Ons inziens volstaan de bestaande wetten om misbruik te bestraffen. Een louter ‘pedagogische tik’ moet niet verdacht en/of extra strafbaar worden.

[/read]
Terug naar overzichtspagina