Trefwoorden

Verdwaalde kogels in Oost-Oekraïne: het verhaal van Sasha, 12 jaar

Een voetbaltrofee staat op een plank in het huis waar Sasha woont met zijn oma, Valentina. “Ik wou een professionele voetballer worden, maar ik ben moeten stoppen met voetballen toen ik gewond raakte,” vertelt de 12-jarige jongen.

De blessure werd veroorzaakt door een verdwaalde kogel die Sasha in de enkel trof. Het gebeurde vorige zomer terwijl hij aan het fietsen was vlakbij hun huis in Avdiivka, in Oost-Oekraïne, een plek getroffen door het conflict dat al aansleept sinds 2014.

Sasha Sechevoi, 12 jaar, toont de schotwond in zijn enkel.

Sasha Sechevoi, 12 jaar, toont de schotwond in zijn enkel.  

“Ik hoorde schoten in de verte, maar ik heb geen kogel vlakbij horen zoeven of zo,” vertelt Sasha. Zijn enkel werd verbrijzeld. Het duurde weken voor hij weer kon lopen. Sindsdien is zijn leven veranderd.

Valentina merkte de verandering bij haar kleinzoon al meteen.

“Hij is net een volwassene nu,” vertelt ze. “Voor die kogel hem raakte, was hij meer zoals een kind hoort te zijn. Nu is hij meer op zijn hoede en voorzichtig.”

Sasha, 12 jaar, thuis in Avdiivka in Donetsk, OekraïneMomenteel zijn er weinig plekken waar Sasha in veiligheid is, net zoals voor de honderdduizenden kinderen die vastzitten in het conflictgebied.

Zijn school is amper drie dagen per week open, en dit slechts enkele uren per dag. De lessen duren telkens 20 minuten. Er is immers geen verwarming en door het geweld lopen kinderen voortdurend gevaar. Op de speelplaats liggen kogels en granaatscherven. Vroeger zaten er 20 kinderen in Sasha’s klas. Nu zijn ze nog met 10 doordat vele families gevlucht zijn om zichzelf in veiligheid te brengen.

Om naar school te gaan, gaat Sasha via de tuinen van de burenOm naar school te gaan, gaat Sasha via de tuinen van de buren zodat hij de straat kan vermijden voor hij de bus neemt. Vaak zijn artillerieschoten te horen als de kinderen van school terug naar huis lopen.

Ook thuis hebben ze geen gas of water meer doordat de infrastructuur in de stad beschadigd is. Bovendien zijn ze er niet veel veiliger. Het is al gebeurd dat er verdwaalde kogels door het huis vlogen, terwijl Sasha en zijn oma thuis waren.

“Het geluid van geweersschoten in de stad is normaal geworden, vertelt Valentina “maar je wordt er nooit aan gewoon dat je niet weet of je ‘s morgens gaat wakker worden of niet”.

Wat doet UNICEF?

Sasha in de klasUNICEF staat momenteel 270.000 kinderen in Oost-Oekraïne bij met psychologische steun om hen te helpen om te gaan met de constante angst en het trauma van in een conflictsituatie te leven. Ook kregen 4.542 leerkrachten en andere mensen uit hun onmiddelijke omgeving een training om posttraumatische stoornissen bij kinderen te herkennen.

Om ervoor te zorgen dat kinderen toegang blijven hebben tot een veilige leeromgeving, vooral zij die vlakbij de frontlinie wonen, zorgde UNICEF ervoor dat meer dan 194.900 kinderen toegang kregen tot basiseducatie.

Ook droeg UNICEF samen met zijn partners ertoe bij dat 40 scholen werden hersteld, zodat de leeromgeving van 11.134 kinderen werd veiliggesteld.

Nog eens 155.848 kinderen kregen nieuw schoolmateriaal, waaronder meubels en materiaal voor op de speelplaats.

Daarnaast zorgt UNICEF ervoor dat de meest kwetsbare kinderen toegang blijven hebben tot water, sanitair en gezondheidszorg.

Hoe jij kan helpen