Trefwoorden

Vijf jaar oud worden in Zuid-Soedan, een land dat dezelfde leeftijd heeft

Op 9 juli vierde Zuid-Soedan zijn vijfde verjaardag. Tienduizenden kinderen hebben er niets anders gekend dan geweld, angst en onrust tijdens het grootste gedeelte van hun leven.

Wat betekent het vandaag kind te zijn in Zuid-Soedan, na meer dan twee jaar burgeroorlog? Bijna 1 miljoen kinderen werden gedwongen hun huis te verlaten door het geweld. Zowat 40.000 kinderen gaan niet langer naar school omwille van de de gevechten en meer dan een derde van hen zijn ondervoed. Lees het verhaal van zes vijfjarigen uit Zuid-Soedan.

© UNICEF/UNI203954/Everett
© UNICEF/UNI203954/Everett

Gatchang Moet, 5 jaar, is afkomstig uit Bentiu. Hij verblijft in een kamp ter bescherming van de burgerbevolking van Bentiu.

« Ik wil piloot worden », zegt Gatchang zonder aarzelen, in het midden van de ruimte die hij deelt met 8 familieleden.

Zijn grootvader vertelt dat Gatchang geboren is op een heel warme dag. De jongen herinnert zich niet de tijd dat er geen conflict heerste. Toen Gatchang amper twee jaar oud was, werd, toen de burgeroorlog uitbrak, de stad waarin hij woonde bijna helemaal verwoest.  Zijn familie is toen gevlucht naar het kamp dat werd opgericht om de burgerbevolking te beschermen en wordt gecontroleerd door de VN. Hij heeft het grootste gedeelte van zijn leven doorgebracht in dit kamp dat onder hoge bescherming staat.

© UNICEF/UNI203953/Everett
© UNICEF/UNI203953/Everett

Madadr Tuok, 5 jaar, afkomstig uit Bentiu, in de basisschool van Lich, in het kamp ter bescherming van de burgerbevolking in Bentiu.

« Iedere ochtend helpt mijn mama me mijn jas dicht te knopen voor ik naar school ga », zegt Madadr terwijl hij trots zijn uniform toont.

Zijn school is er een van de 8 die door UNICEF wordt ondersteund in het kamp. Met een bevolking van meer dan 90.000 mensen, waarvan er meer dan 60% jonger zijn dan 18 jaar is de vraag naar scholing enorm.

Hij toont ons een bus keukenolie, en gaat verder : « Ik neem het blik iedere dag mee naar school en gebruik het als krukje. Als ik op de eerste rij zit, kan ik de leraar zien. »

UNICEF/UNI203955/Everett
UNICEF/UNI203955/Everett

Sabri John, 5 jaar, uit Magwi, zit voor het huis dat zijn mama huurt in Torit, in Zuid-Soedan.

«Mijn schoenen komen uit Juba », zegt Sabri. Hij is trots dat zijn schoenen uit de hoofdstad van Zuid-Soedan komen, een stad waar hij nog nooit is geweest.

« Mijn mama heeft er een zus en ze werkt er in een ziekenhuis.»

Hadia, 13 jaar, is de broodwinner van de familie van Sabri. Het gezin bestaat uit 6 personen, waaronder een tweeling die 6 maanden geleden is geboren.

« Momenteel hebben we geen geld om naar school te gaan », zegt Rose, de mama van Sabri. « Maar van zodra de baby’s een beetje groter zijn, ga ik terug werken en kan Sabri naar school gaan. Ik wil dat hij studeert. Hij kan alles doen. Zie je, het is een goeie jongen. »

© UNICEF/UNI203951/Everett
© UNICEF/UNI203951/Everett

Aber Beatrice, 5 jaar, en haar mama Ida, in het restaurant dat ze runt in Magri, in Zuid-Soedan.

« Ik wil dokter worden», zegt Aber. Ze voegt eraan toe : « Om de mensen hier in Magri te helpen. »

Zoals vele andere Zuid-Soedanezen was de papa van Aber tijdens de burgeroorlog voor onafhankelijkheid jarenlang een vluchteling in Oeganda. Daar ontmoette hij zijn echtgenote Ida, die Oegandees is. Vlak voor de onafhankelijkheid is het gezin terug naar huis gekeerd. Daar is Aber geboren. Met het geld dat het kleine restaurantje opbrengt, kan Ida haar dochter naar school sturen. Ze hoopt dat Aber haar middelbare school zal kunnen afmaken en dat ze misschien naar de universiteit zal kunnen gaan.

© UNICEF/UNI203956/Everett
© UNICEF/UNI203956/Everett

Susan Andua, 5 jaar, voor het huis van haar mama, Florence, in Nimule, in Zuid-Soedan.

« Op een dag vroeg ze aan de leraar hoe vliegtuigen in de lucht konden vliegen », vertelt Florence lachend als ze hoort dat haar dochter piloot wil worden. « Toen haar leraar haar vertelde dat het mensen zijn die lang naar school gaan die een vliegtuig besturen, heeft Susan besloten dat ze piloot wil worden. »

Slechts 10% van de meisjes in Zuid-Soedan doen de lagere school uit en op het platteland trouwen de meesten voor hun 15de. Er zijn dan ook meer tieners die sterven in het kraambed, dan er de middelbare school uitdoen.

© UNICEF/UNI203958/Everett
© UNICEF/UNI203958/Everett

Election Lowata, 5 jaar, afkomstig uit Lomolo, in het transitcentrum van Adjumani, in Oeganda.

« Nooit ! Ik heb nog nooit op een glijbaan gezeten. Maar ik vind het heerlijk », zegt ze, voor ze terug naar de glijbaan huppelt.

Aangezien ze geboren werd in het jaar dat haar land onafhankelijk werd, hebben haar ouders haar trots ‘Election’ genoemd. Na twee jaar van slechte oogsten en nadat het vee meerdere keren werd gestolen door rivaliserende stammen, had de familie geen keuze meer. Nu Election en haar land hun vijfde verjaardag vieren, was haar familie verplicht naar buurland Oeganda te trekken. De ochtend na hun aankomst, bezoekt Election de kindvriendelijke ruimte en haar klas, beide ondersteund door UNICEF. Ze steekt al haar hand op om een vraag te beantwoorden.

« Ik denk dat ze hier dagelijks zal komen », zegt haar papa, Kompeo, trots, terwijl hij voor het eerst deze week glimlacht.